filozofia kultury

Currently Playing: Z włoskich lektur Stanisława Vincenza: Giambattista Vico

Nagranie z dwudziestego pierwszego seminarium vincenzologicznego, podczas którego prof. Olga Płaszczewska z Uniwersytetu Jagiellońskiego omówiła Vincenzowskie interpretacje myśli Giambattisty Vico. Przedstawiwszy główne tezy sformułowane w najważniejszym dziele włoskiego filozofa, „Nauka nowa” (1725, 1730, 1744), poszukiwała paralel w tekstach autora „Połoniny”. Podkreśliła mitopoetyckie znaczenie cyklu, który podobnie jak koncepcja Vica zawiera w sobie elementy historiozoficzne, identyfikując powracające schematy dziejowe. Nośnikiem owej powtarzalności jest zaś, tak jak w Vicowskiej idei corsi et ricorsi, charakter człowieka, ściśle związany z naturą. Kultury ludzkie wywodzą się bowiem ze wspólnego, przedhistorycznego źródła. Tradycję narracyjną Hucułów można zaś uznać za odpowiednik poezji Homeryckiej, która ukształtowała starożytną wyobraźnię. W dyskusji zastanawiano się nad jeszcze innymi płaszczyznami porównań obu myśli, w tym np. nad wagą słowa mówionego, bardziej cenionego od pisanego, oraz nad tradycją orficką. Zwracano też jednak uwagę, że w dziele Vincenza wiele inspiracji, które wyglądają na vikiańskie, może pochodzić po prostu z folkloru.